BROOS op tournee in de wijktheaters

Broos is een educatieve voorstelling over het thema ouderenmishandeling en een onderdeel van een langlopend project van theatergroep Drang in samenwerking met de GGD.

Het bijzondere van dit project is de intensieve samenwerking tussen de GGD en theatergroep Drang. De ervaring heeft geleerd dat door middel van theater een actueel schrijnend of doodgezwegen thema op speelse en tegelijkertijd confronterende wijze kan worden aangeroerd. Zware onderwerpen worden helder, genuanceerd en herkenbaar in beeld gebracht.

Een aantal rollen wordt vertolkt door acteurs van 80 plus (!) om geloofwaardigheid en herkenning kracht bij te zetten. Broos beoogt de beeldvorming en opvattingen van jonge studenten over ouderen te veranderen. De scènes tonen de ernst van de mishandeling en de enorme triestheid, eenzaamheid en verslagenheid van de mishandelde oudere.

Onderzoek heeft aangetoond dat een op de twintig ouderen boven de 65 jaar herhaaldelijk wordt mishandeld, vaak door een familie- of gezinslid en soms door een beroepskracht. Het wordt dan ook tijd om het thema hoog op de agenda van de maatschappelijke discussie te zetten. Doel is om professionals, mantelzorgers en mensen in het werkveld concrete aanknopingspunten te geven bij vermoedens of constatering van ouderenmishandeling. Voor studenten van het ROC Mondriaan is het belangrijk dat zij specifieke kennis over dit onderwerp krijgen ter voorbereiding op hun toekomstige beroepspraktijk.

Na een reeks voorstellingen in eigen huis, komt Broos nu naar de wijktheaters. Ook zal er op 13 juni 2013 een landelijk symposium over ouderenmishandeling plaatsvinden, waarin de voorstelling Broos van Drang een centrale rol vervult. Het symposium vindt plaats in THAS (Theater aan het Spui) in Den Haag en is alleen toegankelijk voor professionals. De voorstellingen in de theaters zijn voor iedereen en gratis te bezoeken!

Speellijst theaters
donderdag 30 mei       Theater De Nieuwe Regentes
aanvang 14.30u
dinsdag 4 juni                Diamanttheater in Mariahoeve
aanvang 16.00u
dinsdag 11 juni              Theater Dakota in Escamp
aanvang 14.30u
woensdag 12 juni         Theater De Vaillant (voorheen Culturalis)
aanvang 14.30u

Voor meer informatie, kijk op de website van de theaters.

Regie Lucienne van Amelsfort
Cast Toos Scheffers, Miep Stoel, Irma  Hollander, Helma Langendorff, Oscar van der Greft, Ymke van Hoof, Sirwan Jamal Faraj, Sanne Oostrum & Elske de Kievith, Sophie van Eijk en Maarten Toxopeus
Crew Vasilis Apostolatos (licht & techniek), Rudy Ramondt (productie), Vera Pupping en Charity Semil (stagiaires), Marianne Volleberg (publiciteit & marketing)

Verwacht: Familiereünie

Eind september 2013 gaat het gebeuren: Theatergroep Drang brengt dan Familiereünie op de planken. Welke planken, dat is nu nog niet bekend.

In Familiereünie komen de verlangens, herinneringen, wensen en geheimen van een familie voorbij. Nietsvermoedend gaan bloed- en aanverwanten  op de uitnodiging in, alwaar hun een grote verrassing wacht. Is het de rijk vloeiende drank of komen hun dood gewaande stamouders echt het feestgedruis opluisteren? En is dat Ome Wout met een onderbroek op zijn hoofd? En wie scharrelt daar met de jongste dochter van tante Trees?

Hilarische optredens worden afgewisseld met tranentrekkende herenigingen en zielsverzwikkende bekentenissen van lang verzwegen familiegeheimen. Blijft de sfeer er goed inzitten of haalt de familie het eind van de avond niet?

En dat was Zomeravonden 2012!

Zomeravonden is het jaarlijkse podium van theatergroep Drang voor jong en aanstormend talent. Vrijdag 1 juni was de première van Zomeravonden 2012. Twee jonge theatermakers presenteerden hun voorstelling aan een divers en geïnteresseerd publiek. De thematiek van het tweeluik was de relatie tussen vaders en dochters.

Voor de pauze de voorstelling Onvoltooid.
Op en in het verlaten voormalige Kantongerecht weergalmden de op improvisaties gebaseerde persoonlijke verhalen – opgetekend en gespeeld door de zes actrices – als nazingende aanklachten tegen een onverschillig opvoedingssysteem. Fantasierijk getoonzet en van een universele vader-dochtersaus voorzien door regisseur Mirjam Angenent.
Regie: Mirjam Angenent 
Met:  Lotte Albers, Kim van den Bemt, Willemijn van Helden, Ymke van Hoof, Denise Salm en Nimuë Walraven.a de pauze de voorstelling Onbemind.

Na de pauze de voorstelling De onbeminden.
In een ongewone, bijna uitgestorven realistisch-psychologische stijl, onder regie van Abdel Daoudi,  werd dit uit 1945 stammende toneelstuk van François Mauriac gespeeld. In een verontrustend, beeldschoon decor liett deze ode aan de Haagsche Comedie op z’n best zien en horen, dat stemmen uit het verleden nog steeds veel te zeggen hebben.
De onbeminden (Les Mal-Aimés)
Van: François Mauriac
Regie: Abdel Daoudi
Met: Kees van Lier, Marjet Moorman, Simone Ijzerman en Marten van der Meijden.

Geheel ongebruikelijk speelde Zomeravonden in 2012 op locatie:  het voormalige Kantongerecht – daar waar scheidingen werden uitgesproken – was het spannende decor voor beide voorstellingen.

Crew Zomeravonden
Licht & techniek Vasilis Apostolatos
Vormgeving Ria Pelzer
Productie Gemma Bouwens
Marketing & publiciteit Marianne Volleberg
Grafisch ontwerp Maarten Brandenburg
Artistieke leiding Lucienne van Amelsfort, Ton Theo Smit
Zakelijke leiding a.i. Onno Ephraim

Zomeravonden kwam tot stand met dank aan: Gemeente Den Haag, Toneelacademie Maastricht, Kiek Wishaupt, Jo Roets, Barend Zuurmond, Rudy Ramondt en alle vrijwilligers.

Nu zijn we even op vakantie. Vanaf half augustus meer nieuws over de toekomst van Theatergroep Drang.

foto’s: Zomeravonden 2012/Ardito

Inspraak Drang – reactie op advies Kunstenplan

Hieronder kunt u de integrale tekst lezen die Lucienne van Amelsfort uitsprak tijdens de inspraakronde van de commissie Samenleving op woensdag 24 mei j.l.

Hè?
(…)
Nee.
(…)
Wat?
(…)
Kan niet.
(…)
Hoe?
(…)
Ongeloo-
(…)
Oké.
Kan.
(…)
Huh?
Nou, nou, nou, nou.
(…)
Ah dat-
(…)
Kom nou toch.
Bela-
(…)
Wat?!
Ooooh-
(Houdt adem in.)
Beter kan ik de verbijstering niet verwoorden.
Ongeloof.
Gaat dit over ons?!
Over Drang?!
Dit is een grap!
(…)
Nee, dit is geen grap.
Dit is realiteit
-de harde werkelijkheid.
(…)
Dus geen komische act
of ironische kwinkslag deze keer
-van Drang.
Daar is het de tijd niet voor.
Verdriet. Dat wel.
Want het zijn verdrietige tijden.
Drang huilt waar het eens heeft gelachen.
Niet alleen voor zichzelf,
maar ook voor anderen.
(…)
En wat als Drang er straks niet meer is,
wat betekent dat dan voor:
-Die jonge Haagse theatermaker
die na zijn studie in zijn eigen stad Den Haag
zijn vleugels uit wil slaan? Waar kan die dat straks nog doen?
-Die MBO-leerling,
die voor het eerst een theatervoorstelling ziet
en hoewel het raar is en vreemd,
het stiekem ook wel spannend vindt,
en heel aarzelend zijn eerste schreden zet
op een speelvloer
bij een dramaworkshop?
Waar krijgt die straks nog de gelegenheid?
-Die Haagse professionele acteur
die niet terecht kan
bij de grote gezelschappen?
Waar krijgt hij straks de kans om in zijn eigen stad te spelen?
-Die Haagse wijkbewoner
die mee mag doen bij een locatieproject
in zijn eigen wijk?
Waar kan hij straks terecht?
-Die Haagse talentvolle jongere,
zonder geld,
die niet vanuit thuis
met theater in aanraking komt?
Waar vindt hij of zij straks nog een plek
om zijn talent te ontwikkelen?
-Die Haagse burger,
die gewoon geïnteresseerd is
in zijn stad,
die het fantastisch vindt
om Haagse gebouwen in een ander licht
- namelijk theaterlicht -
te zien?
Waar kan die straks terecht?

Wie opent voor hem nog de deuren van:
het Vredespaleis, de Iraakse ambassade,
de Haagsche Bluf,
een leegstaande brandweerkazerne,
de Raad voor de Rechtspraak
-om er maar een paar te noemen?

Die Haagse burger
van het veen of het zand,
die graag voorstellingen bezoekt
over actuele onderwerpen
die hem aangaan,
die zijn omgeving aangaan,
die zijn stad aangaan?
Waar vindt die dat straks nog?
(…)
U kunt nu in ieder geval
nog wel ergens naar toe.
Naar Zomeravonden:
een voorstelling gemaakt
door de jonge generatie van Drang
op een zeer bijzondere locatie,
namelijk het voormalige Kantongerecht aan de Jan van Nassaustraat
waar alles samenvalt:
thema en locatie,
jong en oud,
prof en amateur
samen op de speelvloer!

Graag nodig ik u uit deze voorstelling te komen bezoeken.
(…)
En zeg nou zelf,
geachte raadsleden:
u vindt toch stiekem ook
dat Den Haag een veel te mooie stad is
om niet door de ogen
van Drang te worden gezien?

De volledige zitting is online te zien en te beluisteren via deze link (klik op link).

Reactie Advies Meerjarenbeleidplan Kunst & Cultuur 2013 – 2016

foto: Paul de Haan

Aan: College van burgemeester en wethouders

Met verbijstering  hebben wij kennis genomen van het advies van de commissie over de aanvraag van theatergroep Drang voor het Meerjarenbeleidplan Kunst en Cultuur 2013-2016. Wij wisten dat er voor het gemeentebestuur financieel moeilijke tijden waren aangebroken, maar verkeerden oprecht in de veronderstelling dat Drang een bewezen plaats had verworven in de Haagse cultuurwereld en dat onze aanvraag geheel of op zijn minst gedeeltelijk zou worden gehonoreerd. Het is dan ook een deceptie dat het advies niet positief uitpakt voor Drang!

Vier jaar geleden werd Drang de hemel in geprezen vanwege het spetterende engagement en werd juist gewaardeerd dat Drang de verbinding wist te maken met de stad door bijzondere, en door het publiek gewaardeerde, voorstellingen op locatie. En Drang is niet veranderd, de tijden wel.

Theater maken op locatie kent een bijzondere dynamiek en organisatie. Voor het toegankelijk maken voor publiek moet veelal rekening worden gehouden met allerlei vereisten, alleen al op het gebied van veiligheid. Daarbij hebben wij de locaties soms niet altijd voor het oprapen. En inderdaad: in een enkele situatie worden wij in de uitvoering belemmerd door omstandigheden van de plek en benodigde vergunningen. Ondanks dat zijn de ensceneringen altijd weer succesvol en verrassend. 

De speellijst van onze locaties over de afgelopen jaren maakt duidelijk dat desondanks bij het merendeel de combinatie van thematiek en gekozen enscenering uitstekend was. Dit komt juist door de tegendraadsheid en de jarenlange ervaring van Drang, die  het mogelijk maakt om ogenschijnlijk onmogelijke locaties te bespelen.

Feit is dat Drang, na een oproep door het gemeentebestuur bij het vorige Kunstenplan om de wijken en haar bewoners meer te betrekken hier zeer goed in geslaagd is en – ongebruikelijke – partijen aan zich weet te binden. Naast de ervaren professionele acteurs zijn in toenemende mate jonge spelers, talentvolle amateurs, maar ook wijkbewoners betrokken bij de voorstellingen op locatie. Hetzij door speciale voorstellingen te organiseren, hetzij door wijkbewoners in te zetten in en rond de voorstellingen. Nu wordt deze betrokkenheid met de stad en haar bewoners door de Advies-commissie als bezwaar gehanteerd. Het artistieke niveau zou hierdoor negatief beïnvloed worden, is de stelling van de adviescommissie. U begrijpt dat wij ons hier niet in herkennen en dit niet kunnen plaatsen.

Wat betreft educatie is het wezenlijk om een breder en jonger publiek te binden. Drang is een bewezen kweekvijver voor jong en nieuw talent op het gebied van acteren en regisseren en biedt jongeren een eigen podium met de Sturm&Drangvoorstellingen. Diverse van deze jongeren zijn al doorgestroomd naar erkende theateropleidingen -jongeren die aanvankelijk nog nooit een theaterzaal van binnen hebben gezien. Twee van hen studeren dit jaar af in de schoot van Drang.

Wij durven de stelling aan dat geen ander theatergezelschap in Den Haag zoveel jongeren aan zich weet te binden als beginnend acteur of gewoon als publiek, zoals bijvoorbeeld bij de speciale voorstellingen voor MBO-leerlingen van het ROC. Drang vervult ook in die zin een onmisbare functie in Den Haag.

Een ander argument van de commissie: het ontbreken van recensies in landelijke dagbladen. Dat kan Drang en trouwens alle andere, kleine Haagse cultuurinstellingen niet aangerekend worden. Dit ligt buiten onze invloedssfeer. Bij elke voorstelling worden de dagbladen en periodieken keurig netjes uitgenodigd, maar omdat Drang niet reist (vanwege de locatie!), blijft de landelijke pers weg, ondanks de – vooral in het begin van het bestaan van Drang – persoonlijke benaderingen. Het nog steeds groeiende publiek is ons trouw, en zorgt voor zeer goed bezochte voorstellingen.

De commissie concludeert terecht dat Drang er de afgelopen jaren redelijk in is geslaagd aanvullende financiering en eigen inkomsten te genereren, maar alleen met een dekkende of gedeeltelijke dekkende basissubsidie kan blijven bestaan. Ook daarin delen wij een lot met vele andere Haagse cultuurinstellingen en kunnen wij niet anders zeggen, dan dat de toename van eigen inkomsten van Drang de laatste jaren een stijgende lijn kende, die het mogelijk maakte meer te doen dan beloofd.

Graag gaan wij met u in gesprek om te kijken of er op een of andere wijze mogelijkheden zijn om Drang voor het cultuuraanbod voor Den Haag te behouden.

Bestuur en directie Theatergroep Drang